فروشگاه ترجمه جو | ترجمه مقالات | مقالات ترجمه شده

دانلود ترجمه مقاله بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم – وایلی ۲۰۱۹

15,000 تومان

نتایج تحقیق حاضر فرضیه ی پیشنهادی را تایید می کند، زیرا PD، BOP، PI و CBL در اطراف ایمپلنت در بیماران پیش دیابت در گروه A نسبت به گروه B بزرگتر شدند. نتایج ما نشان داد که میزان HbA1c در حدود ۵ سال پس از عمل کاشت در گروه A تقریبا ۱٫۵ برابر نسبت به گروه B افزایش یافته بود. به خوبی گزارش شده است که هایپرگلایسمی دراز مدت باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بافت ها توسط افزایش شکل گیری و تجمع AGEs می شود(۱۴-۱۷). علاوه بر این، واکنش بین محصولات نهایی و گیرنده هایشان، بیان سیتوکین های پیش التهابی را افزایش می دهند.

قوانین ارسال دیدگاه

  • دیدگاه بعد از تایید نشان داده خواهد شد

توضیحات

عنوان فارسی:دانلود ترجمه مقاله بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته

دانلود ترجمه مقاله بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم – وایلی ۲۰۱۹:نتایج تحقیق حاضر فرضیه ی پیشنهادی را تایید می کند، زیرا PD، BOP، PI و CBL در اطراف ایمپلنت در بیماران پیش دیابت در گروه A نسبت به گروه B بزرگتر شدند. نتایج ما نشان داد که میزان HbA1c در حدود ۵ سال پس از عمل کاشت در گروه A تقریبا ۱٫۵ برابر نسبت به گروه B افزایش یافته بود. به خوبی گزارش شده است که هایپرگلایسمی دراز مدت باعث افزایش استرس اکسیداتیو در بافت ها توسط افزایش شکل گیری و تجمع AGEs می شود(۱۴-۱۷). علاوه بر این، واکنش بین محصولات نهایی و گیرنده هایشان، بیان سیتوکین های پیش التهابی را افزایش می دهند.

عنوان فارسی مقاله: بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم از لحاظ بدنی در پنج سال گذشته
عنوان انگلیسی مقاله:
سال انتشار میلادی: 2019
نشریه: وایلی

دندانپزشکی ایمپلنت بالینی و تحقیقات مرتبط – Clinical Implant Dentistry and Related Research

کلمات کلیدی فارسی: تحلیل استخوان آلوئل، پیش دیابت، ایمپلنت دندانی، خونریزی لثه، عمق ستون
کلمات کلیدی انگلیسی:
alveolar bone loss – prediabetes – dental implant – gingival bleeding – probing depth
تعداد صفحات ترجمه شده: ۱۳ صفحه (شامل ۲ صفحه رفرنس انگلیسی) با فونت ۱۴ B Nazanin
نویسندگان: Mohammed Alrabiah، Ali Alrahlah، Rana Sulaiman Al-Hamdan، Khulud Abdulrahman، Nawaf Labban، Tariq Abduljabbar
موضوع: تشخیص بیماری های دهان و دندان، جراحی لثه و دندانپزشکی ترمیمی
دسته بندی رشته: دندانپزشکی
فرمت فایل انگلیسی: ۶ صفحه با فرمت pdf
فرمت فایل ترجمه شده: Word
کیفیت ترجمه: عالی
نوع مقاله: isi
تعداد رفرنس:

مقاله انگلیسی+ترجمه فارسی

فهرست مطالب

1- معرفی

۲- مواد و روش ها

۲-۱- راهنمایی های اخلاقی

۲-۲- استراتژی مطالعه و موضوعات

۲-۳- معیارهای لازم برای شرکت کنندگان در این آزمایش

۲-۴- پرسشنامه

۲-۵- ویژگی های ADI

۲-۶- وضعیت بالینی و رادیولوژیکی پری ایمپلنت

۲-۷- هموگلوبین A1c

۲-۸- آنالیز های آماری

۳- نتایج

۳-۱- خصوصیات گروه مطالعه

۳-۲- پارامترهای مرتبط با ایمپلنت

۳-۳- پارامترهای التهابی بالینی و رادیولوژی

۴- بحث

۵- نتیجه

منابع


چکیده

زمینه: بقای طولانی مدت ایمپلنت های دندانی مجاور (ADI) در بیماران مبتلا به پیش دیابت بررسی نشده باقی مانده است.
هدف: مطالعه ی بالینی در ۵ سال گذشته به هدف مقایسه ی بقای ایمپلنت های مجاور در افراد پیش دیابتی و دیابتی می باشد.
مواد و روش ها: افراد پیش دیابتی (گروه A) و غیر دیابتی (گروه B) تحت عمل توانبخشی دندان با استفاده از روش (ADI) قرار گرفتند و ارزیابی شدند. اطلاعات مربوط به جنس، در سنی که درمان شروع شده و دوره هایی که در آن ها پیش دیابت ( در طول سال) بروز پیدا کرده و سابقه ی خانوادگی در دیابت از افراد مورد آزمایش جمع آوری شد و سطح هموگلوبین A1c (HbA1c) نیز ثبت شد. اطلاعات مربوط به کاشت دندان (اندازه ی دندان، پروتکل بارگیری ( اعمال مستقیم یا غیر مستقیم نیرو بر روی ایمپلنت)، خصوصیات سطح، نوع ترمیم و مدت زمان عملکرد) ثبت شد. عمق میله دندان (PB)، خونریزی حین پیچ کردن (BOP)، و شاخص پلاک (PI) اندازه گیری شد و میزان تحلیل استخوانی لبه ی میانی و لبه ی پشتی (CBL) ثبت شد. اگر Pvalues کمتر از ۵/۰ باشد از لحاظ آماری معنی دار در نظر گرفته می شود.
نتایج: ۷۹ مرد ( ۳۹ نفر در گروه A و ۴۰ نفر در گروه B) مشمول این آزمایش شدند. سن افراد در گروه A و گروه B 54.3 ± ۳٫۶ و ۵۱٫۲ ± ۲٫۴ به تریب بوده است. در گروه A پیش دیابت در افراد به مدت ۵٫۴ ± ۰٫۲ سال قبل تشخیص داده شد. بیماران در گروه A نسبت به گروه B بیشتر دارای سابقه ی خانوادگی و ارثی بودند. ۳۹ نفر از افراد (ADI) در گروه A و ۴۰ نفر از این افراد در گروه B جای داده شدند. روزی یک بار مسواک زدن در ۷۹٫۵% گروه A و ۸۲٫۵% از افراد گروه B گزارش شده است. کاشت دوره ای در PI(P<.001)، در BOP(P<.001)، در PD(P<.001) و میزان تحلیل استخوانی در سطح میانی(P<.001) و در سطح پشتی(P<.001) محاسبه شد و همچنین سطح HbA1c (HbA1c) در گروه A بالاتر از گروه B بوده است. میزان بقای ایمپلنت ها در گروه A و گروه B 100% بوده است.
نتیجه گیری: اگرچه ADI می تواند در بیماران دارای پیش دیابت بقا داشته باشد، ولی میزان التهاب بافت نرم و میزان تحلیل استخوانی(CBL) در این افراد به مراتب بیشتر از افراد کنترل غیر دیابتی می باشد.


Abstract

Background: Long-term survival of adjacent dental implants (ADI) in prediabetic patients remained uninvestigated.
Purpose: This 5 years’ follow-up clinical study compared the survival of adjacent implants in prediabetic and nondiabetic subjects.
Materials and Methods: Prediabetic (group-A) and nondiabetic (group-B) subjects having undergone dental rehabilitation using ADI were assessed. Data about sex, age treatment and period (in years) since diagnosis of prediabetes, and family history of diabetes was gathered and haemoglobin A1c (HbA1c) levels were recorded. Dental implant related data (dimensions, loading protocol, surface characteristics, restoration type, and duration in function) was recorded. Depth of probing (PD), bleeding-on-probing (BOP), and plaque index (PI) were measured and mesial and distal crestal bone loss (CBL) were recorded. P values less than .05 were contemplated as statistically-significant.
Results: Seventy-nine male individuals (39 in group-A and 40 in group-B) were included. Subjects in groups -A and -B were 54.3 ± ۳٫۶ and 51.2 ± ۲٫۴ years old, respectively. In group-A, subjects were diagnosed with prediabetes 5.4 ± ۰٫۲ years ago. Patients in group-A more often had a family history of diabetes than group-B. Thirty-nine and 40 ADI were placed in patients in groups -A and -B, respectively. Tooth-brushing once daily was reported by 79.5% and 82.5% individuals in groups -A and -B, respectively. Peri-implant PI (P<.001), BOP (P<.001), PD (P<.001), mesial (P<.001), and distal (P<.001) CBL and HbA1c levels (P<.001) were higher in group-A than group-B. The implant survival rate in group-A and group-B was 100% and 100%, respectively.
Conclusion: Although ADI can survive in prediabetic patients in the long-term; soft-tissue inflammation and CBL are worse around adjacent implants in these patients compared with nondiabetic controls.


نمونه ترجمه مقاله:

201925 test_Compressed

اطلاعات بیشتر

فرمت مقاله انگلیسی

نشریه

تعداد صفحات مقاله انگلیسی

فرمت مقاله فارسی

تعداد صفحات فارسی

کیفیت ترجمه

نوع مقاله

سال انتشار میلادی

رشته

نقد و بررسی‌ها

هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.

اولین کسی باشید که دیدگاهی می نویسد “دانلود ترجمه مقاله بقای ایمپلنت های دندان های مجاور در بیماران پره دیابتی و افراد سالم – وایلی ۲۰۱۹”

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

10% تخفیف خرید مقالات ترجمه شده _کد تخفیف : NJ3E4REH